Wie mit dun kat speult, wort dur ligt deur ekrapt

Door Slapstick op donderdag 19 januari 2012 22:55 - Reacties (32)
Categorie: De HaboŰr, Views: 4.172

"T Was op op un heldurre desembur dag dat de buurmannuh Jan Haarmun en Kreelus us bie mek˘ar an t˘afel anschove. Ze woenden al j˘are n˘ast mek˘ar d˘ar buutunaf, mer umdat ze hil aarg vursgillund waaruh ging ut nie altied van un leijun dakje s˘ame. Bie Kreelus en Garie was ut eejn groote beestebende mit losl÷pende kniene, gaanze, pulluppuht˘aturs en weet ik nie wat um 't huus hin. En dan hak ut nog nie ˘aver binne, w˘ar dun grooten roojen kat Poekie, Garie zun lievulling, zon bietjen de b˘as was ˘aver driej kalven van honde en de rest van ut beestebestaand.

Jan Haarmun en Mientjen d˘arunteege hielde hil nie van al die troep um dun hut. Ze han un keurug renntuje krielkiepun en veur de rest leij dur gien stroojtjun vurkeerd d˘ar s˘ame oppulost mos w÷rre. de Rosse!!! dien verrekte vos het mun al vuuf kriele oppuh˘alt moppurde Jan. Oohw, ik mis ok al wat pullupuht˘aters en de wilduh kniene om het huus heejn w÷rre ok steeds minder en d˘ar vurdenk ik reintjuh ok van, viel Kreelus um bie.

We mosse um us wat loodvurgifftugging geevugh, meejnde Kreelus en zo wier ut volgunde plan bedissult. Ze zouwe un dooje kiep h˘ale bie dun slagturriej, die wier halfweg as ˘as in "t laand eleijt, dan zou Jan lightbakke vanuut zien schuurtju en Kreelus, went die kon tu besten sgietuh en hat ut beste guwweer, zou um uut zien eige zoldurr˘am ut gan˘adesgot geve. Um den tweej uur zouwe ze kiekuh te beginne um tw˘alf uur en zo gesgiede, tw˘alf uur kieke, ma d'r was niks te ziejn, dan mer weer effiej sl˘ape. Tweej uur kieke, niks te ziejn, weer effe sloÔpen. Vier uur kieke, vurrek.. dat liekt wel.. nog us kieke.. en j˘a heur d˘ar zattie.

Twee felluh oogun keeke regt in dun laamp van Jan en dien dikkun roojuh start kwam un end b˘aven ut gres uut. As kreelus noe ok mar wakker is docht Jan.. Noew hek um goet int ligt.. en mit dat tie ut docht klok dur un enorme knal duer de stille nagt.. Ut beest sprong wel un meter umhoog eerdattie morsdood bleef ligguh. Zoohw, dah was nog us un ˘aldurwetse v÷ltreffer, mompulde Kreelus in zigzelluf, d˘ar wurt dien reindurt mooj mak van.

Triejumfatulluk kwaame ze allubeij vaan un kaant op dun rosse afgulloopuh mit un grijns vaan eur tot eur. Mar ut lache vuging ze gauw toen ze digturbie kwaame. Want d˘ar lag Reindurt nie, Neej, ut was Poekie, pierdood. Goeje gunn˘ade, st˘amelde Kreelus, hoe g˘ak ik da thuus uutlegge.... d˘ar ziejuk tegenan as un beer teeguh de leer.. Dah week ok niej mar kwens je dur in elluk geval veul sukses mit en welteruste, zej Jan.

Dun volgunde maarge ging Jan toch mer us bullangstellund kieke hoe 't afgeleupe was en treof Kreelus in zun schuurtju an. mit hil dun kop vol pliesturs. Wat hejjie noe tog ed˘an? Vroeg tie hil meelevund. Och zeit Kreelus, hil dreugjes en mit un hoop gevuul veur huumor.

"Wie mit dun kat speult, wort dur ligt deur ekrapt".


De haboŰr

Wie met de kat speelt, wordt er zo goed als zeker door gekrabd

Door Slapstick op woensdag 18 januari 2012 10:21 - Reacties (1)
Categorie: De HaboŰr, Views: 3.554

Onderstaande is een vertaling van mijn "dialect" blog. Er zijn wat woorden in die ik niet vertaald heb omdat ik daar het Nederlandse woord niet van weet en wat dingen die ik iets anders opgeschreven heb omdat het dialect soms een andere woordsvolgorde heeft.

Ook zijn veel van de taalgrapjes verdwenen ;)



Het was op een zonnige decemberdag dat de buurmannen Jan Haarman en Kreelus eens bij elkaar op de koffie kwamen. Ze woonden al jaren naast elkaar daar buitenaf, maar omdat ze behoorlijk verschillend waren ging het niet altijd van een leien dakje samen. Bij Kreelus en Garie was het een grote beestenbende met loslopende konijnen, ganzen, parelhoenders en nog veel meer wat om het huis liep. Dan spreek ik nog niet eens over binnen waar de grote rode kat Poekie, Garie haar lieveling, zo’n beetje de baas was over drie grote honden en de rest van het beestenbestand.
Jan Haarmun en Mientjen daarentegen hield niet val die troep om de hut. Ze hadden een keurig rennetje vol met krielkippen en voor de rest lag alles er bij zoals in een magazine.

Die verrekte vos heeft mijn al vijf kippen gestolen, mopperde Jan. Ohw, ik mis ook al wat parelhoenders en de wilde konijnen om het huis worden ook steeds minder en daar verdenk ik die Rientjuh ook van viel Kreelus hem bij.

We moesten hem eens wat loodvergiftiging geven, meende Kreelus en zo werd het volgende plan samen gesteld. Ze zouden een dode kip halen bij de slachterij, die werd als aas in halverwege het weiland gelegd en dan zou Jan bijschijnen vanaf zijn schuur en Kreelus die het beste kon schieten en het beste geweer had, zou hem uit zijn eigen zolderraam het genadeschot geven. Om de twee uur zouden ze gaan kijken, te beginnen om 12 uur ’s nachts en zo geschiedde: twaalf uur kijken, maar er was niets te zien, dan maar weer even slapen. Om twee uur kijken, niks te zien, weer even slapen. Vier uur kijken, verrekt, dat lijkt wel.. Nog eens kijken.. en ja hoor daar zat die.

Twee felle ogen keken recht in de lamp van Jan en zijn dikke rode staart kwam een eind boven het gras uit. Als Kreelus nu ook maar wakker is dacht Jan. Nu heb ik hem goed in het licht en op het moment dat hij het dacht, klonk er een enorme knal door de stille nacht. Het beest sprong wel een meter omhoog voordat hij morsdood bleef liggen. Zoohw, dat was nog eens een ouderwetse voltreffer, mompelde Kreelus in zichzelf, daar wordt die Reindert mooi mak van!

Triomfantelijk kwamen ze allebei van een andere kant op de vos afgelopen met een grijns van oor tot oor. Maar het lachen verging ze snel toen ze dichterbij kwamen, want daar lag Reindert niet. Nee, het was Poekie, pierdood. Goede genade stamelde Kreelus, hoe ga ik dat thuis uitleggen.. Daar zie ik tegenop als een beer tegen leer. Dat weet ik ook niet, maar ik wens je veel succes en een goede nacht, zei Jan.
De volgende morgen ging Jan toch maar eens belangstellend kijken hoe het afgelopen was en trof Kreelus in zijn schuurtje aan. Met heel de kop vol plijsters. Wat heb je nu weer gedaan? Vroeg Jan heel meelevend. Ach zij Kreelus, heel droogjes en met een hoop gevoel voor humor:

Wie met de kat speelt, wordt er zo goed als zeker door gekrabd.